4. بررسی اثر تداخل زمینه‌ای بر یادگیری برنامه حرکتی تعمیم یافته و پارامتر مهارت‌های بسکتبال (با تاکید بر روش تمرینی مسدود- تصادفی)

چکیده: پژوهش حاضر به منظور مقایسه اثر تداخل زمینه ای بر اکتساب، یادداری و انتقال برنامه حرکتی تعمیم یافته و پارامتر اجرا شد. در این تحقیق که در دو آزمایش جداگانه انجام شد محقق ۶۰ آزمودنی انتخاب کرد. آزمودنی های این تحقیق دانش آموزان دبیرستانی با میانگین سنی ۱۶ سال بودند که به صورت تصادفی در ۶ گروه ۱۰ نفره تقسیم شدند. شرکت کننده های آزمایش اول (30= N) 18شوت ثابت بسکتبال را در سه فاصله (الف: 5/1 ب: ۳ و ج 5/4 متر) و شرکت کننده های آزمایش دوم (30= N ) سه تکلیف متفاوت بسكتبال( شوت ثابت، شوت جفت و شوت سه گام) را با فاصله ثابت (۳ متری) با آرایش های مسدود، تصادفی و مسدود – تصادفی تمرین کردند. سپس آزمودنی ها در آزمون های اکتساب، یادداری و انتقال شرکت کردند. از آزمون های T همبسته و تحلیل واریانس یک طرفه برای تجزیه و تحلیل نتایج استفاده شد. نتایج در دو آزمایش نشان داد که بین روش های مختلف تمرین در آزمون های اکتساب، یادداری و انتقال(05/0≥α=) تفاوت ها معنادار بود. بنابراین اثر تداخل زمینه ای یادگیری مهارت را تسهیل و این یادگیری هم در تکالیف با یک برنامه حرکتی و هم در یادگیری تکالیفی که بوسیله چند برنامه حرکتی کنترل می شوند مفید خواهد بود. یافته ها از فرضیه مگیل و هال (۱۹۹۰) و نتایج پورتر (۲۰۰۷) و پورتر و مگیل (۲۰۰۸) حمایت کرد.

واژگان کلیدی: اثر تداخل زمینه ای، برنامه حرکتی تعمیم یافته، اکتساب، یادداری، انتقال، تمرینات مسدود_تصادفی