3. ارزیابی شیوع درد کمر در برنامههای بدنسازی با و بدون نظارت
موسی پاشائی (نویسنده مسئول)، هادی رمضانلو
چکیده:
درد ناحیه کمر (LBP) یکی از آسیبهای شایع اسکلتیعضلانی در ورزش بدنسازی است که اغلب به دلیل استفاده از تکنیکهای نادرست و فشار بیش از حد ایجاد میشود، در حالی که مطالعات محدودی شیوع آن را در برنامههای تمرینی تحت نظارت و بدون نظارت مقایسه کردهاند. هدف این پژوهش، بررسی شیوع درد کمر در بدنسازان، شناسایی عوامل مرتبط با آن و کاوش راهکارهای پیشگیری در راستای افزایش مشارکت جهانی در تمرینات مقاومتی بود. مطالعه از طراحی مقطعی استفاده کرد و ۳۵۰ بدنساز تفننی و نیمهحرفهای ۱۸ تا ۵۵ ساله را از طریق پرسشنامههای آنلاین منتشرشده در جوامع ورزشی گردآوری شدند. شرکتکنندگان اطلاعات دموگرافیک، الگوهای تمرینی، وضعیت نظارت و موارد درد کمر را با استفاده از نسخهای سازگارشده از پرسشنامه اسکلتیعضلانی نوردیک که روایی آن مورد تایید متخصصان و پایایی85 .می باشد را در سال 1987 گزارش کردند. دادهها با بهرهگیری از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون لجستیک در نرمافزار SPSS بررسی شدند تا ارتباط نظارت با خطر بروز درد کمر، با در نظر گرفتن متغیرهایی نظیر شدت تمرین و تجربه، ارزیابی شود.نتایج حاکی از شیوع کلی 71.39 درصدی درد کمر بود، که در گروه بدون نظارت (12.49 درصد) بهطور معناداری بالاتر از گروه تحت نظارت (73.3 درصد) مشاهده شد، با نسبت شانس 48درصد به نفع نظارت حرفهای. شدت بالای تمرین خطر درد کمر را افزایش داد، در حالی که تجربه بالاتر بهعنوان عاملی محافظتی، بهویژه در شرایط بدون نظارت، عمل کرد.این نتایج بر اهمیت نظارت حرفهای در کاهش خطرات بیومکانیکی و رفتاری در بدنسازی تأکید دارند و از کاربرد راهنماییهای ساختاریافته یا ابزارهای دیجیتال برای ارتقای ایمنی تمرینات حمایت میکنند. توصیه میشود مطالعات طولی آینده برای بررسی علّیت و بهبود تعمیمپذیری انجام گیرند تا بار جهانی سلامت ناشی از درد کمر کاهش یابد.
واژگان کلیدی: درد کمر ، بدنسازی ، نظارت حرفهای، تمرینات مقاومتی، عوامل بیومکانیکی، شیوع آسیب
هادی رمضانلو (دانشجوی دکتری رفتار حرکتی ، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز، ایران)