5. مقایسه اثربخشی آموزش خطی و غیرخطی بر لذت از فعالیت و یادگیری مهارت‌های پایه فوتبال در نوجوانان
بهشاد پنجه زاده
چکیده: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی دو روش آموزشی خطی و غیرخطی بر لذت از فعالیت و یادگیری مهارت‌های پایه فوتبال (شوت، پاس و دریبل) در نوجوانان پسر ۱۵ تا ۱۸ ساله کرمانشاه طراحی و اجرا شد. این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. ۹۰ نوجوان فوتبالیست با نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و به سه گروه ۳۰ نفره تخصیص یافتند. گروه‌های تجربی به‌مدت ۸ هفته (۲ جلسه در هفته) تحت تمرین قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های عملی مهارت‌های فوتبال و پرسشنامه لذت از فعالیت جسمانی گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک‌متغیره (ANCOVA) با کنترل نمرات پیش‌آزمون به‌عنوان کووریت، و همچنین آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه‌های زوجی انجام گرفت. نتایج MANCOVA نشان داد که بین سه گروه در ترکیب خطی متغیرهای وابسته تفاوت معناداری وجود دارد (ویلکز لامبدا = ۰٫۲۴، ۰۰۱/۰> P¬، ۳۵/۱۴= (۲,۸۴)F). نتایج ANCOVA نیز نشان داد که پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، تفاوت معناداری بین گروه‌ها در تمامی متغیرهای وابسته وجود دارد (۰۰۱/۰¬P >). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی با تعدیل سطح معناداری (۰۱۷/۰= α) نشان داد که گروه غیرخطی به‌طور معناداری از دو گروه دیگر در تمامی متغیرها بهتر عمل کرده است (۰۰۱/۰ P >). آموزش غیرخطی هم‌زمان دو دستاورد کلیدی افزایش لذت و بهبود مهارت‌های پایه را به ارمغان می‌آورد. به مربیان و برنامه‌ریزان ورزشی، به‌کارگیری این روش برای افزایش انگیزه و کیفیت یادگیری توصیه می‌گردد.
واژگان کلیدی: آموزش غیرخطی، آموزش خطی، لذت از فعالیت، مهارت‌های پایه فوتبال، نوجوانان.